Het vorige blog over de oude Amaryllis eindigde met een glanzende vrucht,
hier gaat het verder met rijpen ervan.
De vrucht droogde langzaam in en op een gegeven moment barstten twee kamers open.
De bloemsteel hield nog zo lang mogelijk de boel bij elkaar.
Maar toen de steel los moest laten, barstte ook de derde kamer open.
De bovenste zaden waren toen al goed zichtbaar.
Toen de knop dreigde te vallen heb ik een beetje geholpen, door het met een stokje omhoog te houden.
Maar uiteindelijk liet de vrucht helemaal los en heb ik alles op een tissue gelegd.
Op de foto hierboven is mooi te zien hoe de zaadjes opeengepakt liggen.
Hieronder het restant zaadjes na het leeghalen van de vruchtkamers.
Misschien dat er ooit, uit enkele zaadjes, weer een rood/witte Amaryllis (Hippeastrum) komt.
Ik vond het een interessant onderwerp maar ga dit niet iedere keer doen.....
Deze bol heeft ons zo'n drie en een halve maand plezier gegeven.
Bedankt voor het bezoek, een eventuele reactie en graag tot ziens.













