Na de bloemen komt nu de doornappel zelf aan de beurt.
Het zacht stekelige beginnetje op foto 1 wordt uiteindelijk een eivormige doosvrucht, met harde stekels.
Hier is te zien dat het uitstaande kraagje onder de vrucht naar beneden trek en de stekels harder worden.
Met het groeien van de vrucht wordt de eivorm steeds duidelijker.
Op de foto hierboven zijn de groeven van de compartimenten goed te zien.
Hieronder een foto van bovenaf, waarop te zien is, dat er 4 van die compartimenten zijn.
Tegen de tijd dat de vrucht rijp is, neemt de kleur af, het groen trekt weg
en met een avondzonnetje erop geeft dat een gouden gloed.
Op zijn mooist was de plant iets boven de 1.00 meter en zaten er 13 vruchten in.
Op dat moment waren er meer geïnteresseerd in de (rijpende) doornappel.
De totale kroon werd 's nachts vakkundig gesnoeid.
Gelukkig stond de plant van de witte bloem verstopt, zoals ik al eerder schreef,
en kon ik die fotograferen op momenten dat er niemand in de buurt was.
Het leverde me de foto's op die ik wilde hebben, open gebarsten vruchten mét zaad,
terwijl er ook een nieuwe vruchtdoos op de achtergrond in de maak was.
Ik heb mijn langverwachte foto's kunnen maken, informatie gedeeld en mochten er dit jaar weer
van deze prachtige planten komen, dan denk ik, dat ik net doe of ze er niet zijn....
Een gewaarschuwd mens etc. .....niet voor inwendig gebruik, zeer giftig.